sobota, 11 czerwca 2016

Przeznaczenie (czym jest i po co jest)

Po co nam przeznaczenie?
Żebyśmy mieli jakieś "wytyczne", pomoc w rozwoju. Kompletna samowola, kiedy mówimy o duszy inkarnowanej (np. o człowieku), spowodowałaby, że rozwój byłby dużo trudniejszy; niejako egzystowalibyśmy na Ziemi bez celu.
Przeznaczenie- czyli nasze cele duchowe, nasze cele na życie- jest tym, co nakreśla nam naszą ścieżkę, wyznacza nam mapę, która prowadzi do najlepszego rozwoju- do tego najlepszego punktu, do którego możemy w danym życiu dojść. Przeznaczenie (czyli to, co jest nam przeznaczone) determinuje z grubsza naszą ścieżkę. Mamy wolną wolę i możliwość dokonywania wyborów, ale przed przeznaczeniem nie możemy uciec- jedynie je odwlec. Co i tak tylko utrudni nam życie, rozwój duchowy. Przeznaczenie- czasami paradoksalnie- pomaga, bo jest takim zbiorem kierunkowskazów, które wskazują nam naszą ścieżkę---> to nas miało spotkać, to było nam przeznaczone- to jest nasza droga, najlepsza droga. Czy nią podążymy- w dużej mierze nasz wybór, ale przeznaczenie to tak naprawdę "program" ułatwiający nam życie (nam jako człowiekowi i nam jako duszy).

De facto kreujemy swoje przeznaczenie, choć nie w tak doraźny sposób, jakbyśmy chcieli- bo jako ludzie nie mamy tej zupełnie wolnej ręki, jak pisałam; jesteśmy po prostu niejako zobowiązani- wobec siebie- osiągnąć pewne rzeczy w danym wcieleniu.
To coś na zasadzie: "żeby opanować dany dział wiedzy, musimy poznać poszczególne pojęcia, zagadnienia, wzory, itp.- bo na nie właśnie składa się ten dział wiedzy"---> czyli: "żeby pójść dalej w rozwoju, odhaczyć dane działy do przerobienia, musimy przerobić poszczególne zagadnienia, poszczególne elementy, na które składa się dany dział". Można to też przyrównać do gry video: "musisz przejść ten poziom, by odblokować następny" (oczywiście jest jeszcze coś takiego, jak cheaty, ale to już pomińmy- po prostu przeznaczenie jest jak gra, w której nie ma cheatów ;)).

Przeznaczenie to nie coś, czego jesteśmy niewolnikami. Ono nie przeczy naszej wolnej woli. Jeśli patrzymy na sprawę z ludzkiego punktu widzenia, to faktycznie możemy powiedzieć, że przeczy, ponieważ nie daje człowiekowi zupełnie wolnej ręki w życiu. Ale właśnie to jest dobre, a nie złe- nawet jeśli niejako ogranicza naszą wolną wolę jako człowieka. Natomiast jeśli spojrzymy na sprawę z punktu widzenia duszy, to właśnie my jako dusza determinujemy swoje przeznaczenie w sposób świadomy- bo my, jako dusza właśnie, określamy sobie duchowe cele, określamy sobie cele na dane wcielenie, itd. My jako człowiek już nie mamy takiej zupełnej wolności, a więc to, co sobie wyznaczyliśmy jako dusza, jako człowiek powinniśmy osiągnąć. Możemy to odwlekać, oczywiście, nawet i na kolejne wcielenia, ale przez to tak naprawdę tylko utrudniamy sobie życie- przedłużamy, rozciągamy to, co mogłoby się zdarzyć szybciej.
Dlatego istotne jest, by odnaleźć swoją ścieżkę- bo to równa się odnalezieniu (i zrozumieniu) swojego przeznaczenia. Co prawda może nie od razu odnajdziemy i zrozumiemy całe nasze przeznaczenie- czyli sens naszego życia, nasze cele do osiągnięcia- ale jednak prędzej czy później stanie się to dla nas jasne.

Świadome kreowanie swojego przeznaczenia (czyli bycie kreatorem swojej rzeczywistości) to świadome podążanie swoją ścieżką oraz świadome kształtowanie jej tak, by jak najbardziej umożliwiała nam spełnianie się. 


POWIĄZANE POSTY:
-Jak działają karty, czym jest przeznaczenie i jak kreujemy swoje życie oraz czemu warto pracować z kartami 

ROZSZERZENIE TEGO POSTA:
-O życiu z perspektywy rozwoju duchowego 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Masz ochotę podzielić się słowem? Zapraszam! :)